بر اساس گزارش ها، برلین با طالبان درباره بازگشت دیپلمات های جرمنی به افغانستان گفتگو خواهد کرد

به گفته منابع خبری، مارکوس پوتزل فرستاده ویژه کابینه جرمنی در افغانستان، در هفته های آینده برای گفتگو با طالبان در مورد از سرگیری کار دیپلمات های جرمنی در این کشور به کابل خواهد رفت!

گفته می شود دیپلمات ها ممکن است فعالیت های کاری خود را در قالب سفرهای یک روزه از سر بگیرند! جرمنی قصد دارد چنین اقدامی را برای دسترسی مردم افغانستان به کمک های بشردوستانه انجام دهد. 

موضوع دیگری که در دستور کار قرار دارد می تواند به رسمیت شناختن پاسپورت های صادر شده پس از به قدرت رسیدن طالبان با هدف تسهیل سفر برای افغان هایی باشد که با سازمان های جرمنی همکاری می کردند!

طالبان هنوز به عنوان دولت رسمی افغانستان به رسمیت شناخته نشده اند، اما بسیاری از کشورها روابط کاری خود را با نمایندگان این جنبش حفظ می کنند تا از ارسال کمک های بشردوستانه اطمینان حاصل کنند و به تلاش های ضد تروریستی در افغانستان ادامه دهند!

آنگلا مرکل صدراعظم مستعفی جرمنی پیش از این گفته بود که حکومت تحت رهبری طالبان فراگیر نیست، بنابراین نمی توان در مورد به رسمیت شناختن آن صحبت کرد، اما مذاکرات با این جنبش باید ادامه یابد!

وزارت امور خارجه جرمنی و وزارت همکاری انکشافی نیز اعلام کرده بودند که در سال ۲۰۲۱ مبلغ ۶۰۰ میلیون یورو (نزدیک به ۷۰۰ میلیون دالر) دیگر را برای کمک های بشردوستانه به افغانستان اختصاص خواهند داد!

در ماه سپتمبر، اتحادیه اروپا پنج شرط را تعیین کرد که شامل احترام به حقوق بشر به ویژه حقوق زنان، حاکمیت قانون و آزادی رسانه ها، تشکیل یک دولت انتقالی فراگیر و نماینده و جلوگیری از تبدیل کشور به کانون تروریست ها است. علاوه بر این، طالبان باید به همه کسانی که مایل به ترک افغانستان هستند اجازه دهند بدون هیچ مانعی این کار را انجام دهند!
سپوتنیک اینترنشنال
۲۰۲۱/۷/۱۱

0 0 رای ها
امتیازدهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها
من متن سخنرانی هشدار دهنده طولانی نتانیاهو را خواندم. من دقیقا غرور جورج بوش را هنگام حمله به افغانستان در سال 2001 در آن دیدم. نتانیاهو تهدید کرده است که غزه را نابود خواهد کرد و به کسی رحم نخواهد کرد. او به قدرت خودش مغرور بود، که ادعای خدایی نکند، همین شروع سقوطش هست تصمیم نابودی را پروردگار می...
میراث تلخ 20 سال اشغال نظامی امریکا در افغانستان، گروه‌هایی از مردان، زنان و کودکان معتاد است که در کنار جاده‌های غبارآلود، زیر پل‌ها و در کناره‌ رودخانه های آلوده کابل خوابیده‌اند. ملموس ترین هدیه 20 سال حضور نظامی ایالات متحده در افغانستان چیزی جز فقر، میلیون ها معتاد و انزوای کشور نیست.
من بار دیگر پیش حاکمان فعلی دست نیاز دراز میکنم تا نفرت را از طریق برادری از بین ببرند. دشمنان قسم خورده افغانستان شبانه روز در اینجا تنفر را بیشتر می کنند. پاکستان در اسلام آباد یک استودیو به افغانستان انترنشنال داده است و تلویزیون نامبرده فقط بر طبل جنگ های داخلی می کوبد. شرایط را درک کنید
امریکا با ائتلاف جهانی به بدماشی کامل به بهانه ۹/۱۱ بر ملتی اتهام ویران کردن برج های نیورک وارد کرد؛ که از شدت فقط توان رفتن به بازار قریه خود را نداشت. بوش متکبر با زور خود بدون شنیدن استدلال حمله کرد. اما با پایان حمله با چنان عجله ای فرار کرد که عامل خنده تمام رقباء شد.
13 سال پیش در چنین روزی، جولیان آسانژ ویدئویی را منتشر کرد که نشان می‌داد نیروهای آمریکایی به سوی غیرنظامیان عراقی از جمله کودکان شلیک می‌کنند. اکنون او به دلیل انتشار آن با 175 سال زندان مواجه است.  
از ویتنام گرفته تا عراق، میلیون‌ها نفر در جنگ‌هایی که توسط سیاستمداران آغاز شده کشته شده‌اند. امروز لایحه‌ای را به تصویب رساندم که بر اساس آن پارلمان باید در این مورد پاسخگو باشد و اطمینان حاصل شود که هیچ سیاستمداری نمی‌تواند استرالیایی‌ها را دوباره به جنگ‌های نامشروع بفرستد. گروه های اصلی حاضر به پاسخگویی نشدند.
قبلی
بعدی
0
افکار شما را دوست داریم، لطفا نظر دهید.x