ادامه بازداشت‌ها و قتل اعضای نیروهای امنیتی سابق افغانستان

با وجود تاکید مکرر طالبان به رعایت عفو عمومی، بازداشت و قتل اعضای نیروهای امنیتی سابق ادامه دارد. آن نیروهای سابق که به ایران و پاکستان فرار کرده اند نیز می‌گویند که احساس امنیت ندارند. یکی از اولین وعده‌های طالبان بعد از تصرف قدرت در آگست سال گذشته، عفو عمومی بود. در فرمانی که از سوی ملا هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان صادر شده بود، به نیروهای امنیتی و کارمندان حکومت سابق گفته شده بود که آن‌ها مشمول عفو عمومی می‌شوند.

اما در یک سال اخیر همواره گزارش‌هایی از قتل نیروهای امنیتی پیشین توسط طالبان به نشر می‌رسد. در تازه‌ترین مورد، محرم علی علیزاده که پولیس محلی در حکومت پیشین در دره ترکمن ولایت پروان بود، به گفته وابستگان‌اش، زیر شکنجه طالبان به قتل رسیده است. بستگان محرم علی می‌گویند که او سه روز پیش در دره ترکمن ولسوالی سرخ و پارسا توسط نیروهای طالبان بازداشت شده بود و روز گذشته جسدش در چاریکار، مرکز ولایت پروان، به خانواده‌اش تسلیم داده شده است.

یکی از دوستان علیزاده به دویچه وله گفت: «محرم را با فیر مرمی به قتل نرسانده اند. بلکه تحت شکنجه و لت و کوب جان باخته و روز گذشته جسد وی را طالبان در چاریکار به خانواده‌اش تسلیم نموده اند.» به گفته این باشنده محل، نیروهای طالبان روز گذشته نیز دو جوان دیگر از باشنده‌های دره ترکمن را در ولسوالی‌های سیاه گیرد و سرخ و پارسای ولایت پران، بدون کدام اتهام مشخصی بازداشت کرده اند.

این گونه موارد انفرادی بازداشت و سپس قتل و یافته شدن جسد اعضای نیروهای سابق به تکرار دیده شده است. طالبان اما همواره دست داشتن در این قضایا را رد می‌کنند. آمار دقیقی در مورد کشته شدگان اعضای نیروهای امنیتی پیشین وجود ندارد. برخی از سازمان‌های بین‌المللی مانند سازمان ملل متحد، عفو بین الملل و دیده بان حقوق بشر قبلاً از قتل‌های هدفمند، شکنجه و بازداشت نیروهای امنیتی سابق از سوی طالبان اظهار نگرانی کرده اند.

سازمان ملل متحد در اواخر ماه جنوری گزارشی را نشر کرده و گفته بود که بیش از ۱۰۰ نفر از کارمندان و اعضای نیروهای امنیتی پیشین توسط طالبان به قتل رسیده اند. در یک سال اخیر هزاران نفر از نیروهای امنیتی حکومت سابق از ترس انتقام طالبان افغانستان را ترک کرده و به کشورهای همسایه مانند ایران و پاکستان مهاجر شده اند.

یکی از اعضای نیروهای امنیتی سابق که می‌گوید که ۱۰ سال در واحد واکنش سریع ریاست امنیت ملی افغانستان مصروف کار بوده است، از ترس انتقام‌گیری طالبان به پاکستان فرار نموده است. او که به دلایل امنیتی خواست تنها به نام عبدالجبار معرفی شود، گفت که در پاکستان نیز خود را تحت تعقیب و تهدید احساس می‌کند. او افزود: «نیروهای کشفی پاکستان به خانه من آمدند. به من وعده کمک مالی دادند و گفتند همکاران خود را معرفی کن که در کجا هستند و مصروف چه کار می‌باشند.»

جبار گفت که او از این ماموران استخباراتی وقت خواسته است و چون نمی‌خواسته به آن‌ها معلومات بدهد مجبور شده است محل زندگی خود در پاکستان و شماره تلفون خود را تغییر بدهد. اما طالبان همه این گزارش‌ها را رد می‌کنند و حتی در یک مورد هم به بازداشت، شکنجه و قتل نظامیان سابق اعتراف نکرده اند و برخی این گونه قتل‌ها را به «دشمنی‌های شخصی» نسبت می‌دهند.

عبدالنافع تکور، سخنگوی وزارت داخله طالبان گزارش‌ها در مورد بازداشت، شکنجه و قتل نیروهای امنیتی سابق را «شایعه و دورغ» عنوان می‌کند: «مطابق به فرمان امیرالمومنین، هیچ کسی حق ندارد که نیروهای امنیتی حکومت سابق را تهدید، تعقیب و شکنجه نماید و هر کسی ادعا دارد که نیروهای امنیتی شکنجه شده است، همه شان شایعه و تبلیغات می‌باشد.»

(سپوژمی)

 

0 0 رای ها
امتیازدهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها
من متن سخنرانی هشدار دهنده طولانی نتانیاهو را خواندم. من دقیقا غرور جورج بوش را هنگام حمله به افغانستان در سال 2001 در آن دیدم. نتانیاهو تهدید کرده است که غزه را نابود خواهد کرد و به کسی رحم نخواهد کرد. او به قدرت خودش مغرور بود، که ادعای خدایی نکند، همین شروع سقوطش هست تصمیم نابودی را پروردگار می...
میراث تلخ 20 سال اشغال نظامی امریکا در افغانستان، گروه‌هایی از مردان، زنان و کودکان معتاد است که در کنار جاده‌های غبارآلود، زیر پل‌ها و در کناره‌ رودخانه های آلوده کابل خوابیده‌اند. ملموس ترین هدیه 20 سال حضور نظامی ایالات متحده در افغانستان چیزی جز فقر، میلیون ها معتاد و انزوای کشور نیست.
من بار دیگر پیش حاکمان فعلی دست نیاز دراز میکنم تا نفرت را از طریق برادری از بین ببرند. دشمنان قسم خورده افغانستان شبانه روز در اینجا تنفر را بیشتر می کنند. پاکستان در اسلام آباد یک استودیو به افغانستان انترنشنال داده است و تلویزیون نامبرده فقط بر طبل جنگ های داخلی می کوبد. شرایط را درک کنید
امریکا با ائتلاف جهانی به بدماشی کامل به بهانه ۹/۱۱ بر ملتی اتهام ویران کردن برج های نیورک وارد کرد؛ که از شدت فقط توان رفتن به بازار قریه خود را نداشت. بوش متکبر با زور خود بدون شنیدن استدلال حمله کرد. اما با پایان حمله با چنان عجله ای فرار کرد که عامل خنده تمام رقباء شد.
13 سال پیش در چنین روزی، جولیان آسانژ ویدئویی را منتشر کرد که نشان می‌داد نیروهای آمریکایی به سوی غیرنظامیان عراقی از جمله کودکان شلیک می‌کنند. اکنون او به دلیل انتشار آن با 175 سال زندان مواجه است.  
از ویتنام گرفته تا عراق، میلیون‌ها نفر در جنگ‌هایی که توسط سیاستمداران آغاز شده کشته شده‌اند. امروز لایحه‌ای را به تصویب رساندم که بر اساس آن پارلمان باید در این مورد پاسخگو باشد و اطمینان حاصل شود که هیچ سیاستمداری نمی‌تواند استرالیایی‌ها را دوباره به جنگ‌های نامشروع بفرستد. گروه های اصلی حاضر به پاسخگویی نشدند.
قبلی
بعدی
0
افکار شما را دوست داریم، لطفا نظر دهید.x