جنرالان امریکایی و حنیف اتمر

در حالیکه به شمول اتحادیه جنرالان و نظامیان بازنشسته امریکایی، ائتلاف شماری از سازمان‌ها از دولت جوبایدن به جدیت خواسته‌اند که نیروهای خود را به اساس پیمان دوحه به تاریخ تعیین شده از افغانستان خارج کند، اما تعدادی از افراد در داخل هنوز هم برای بقای آن‌ها دست و پا می‌زنند و شب و روز را برای این یک کرده‌اند که اشغالگران در افغانستان بمانند و به کشتار افغان‌ها دوام بدهند، تا این‌ها قدرت بی‌اختیار و دالر را از دست ندهند.

حنیف اتمر، وزیر امور خارجه اداره کابل از سفیر آلمان سپاسگذاری کرده‌است که بر خلاف پیمان امضا شده‌ی دوحه، مدت حضور نیروهای خود را تمدید کرده‌است.

جنرالان امریکایی به بایدن نوشته‌اند: رئیس جمهور! ما تمام اعضای این ائتلاف بسیار به جدیت می‌خواهیم که هر چه زودتر باید نیروهای خود را به اساس پیمان برگردانی. آن‌ها افزوده‌اند: بدبختانه، نیروهای ما در افغانستان برای آنقدر مدت طولانی جنگیدند که اکنون پسران نخستین عساکر اعزام شده جوان شده‌اند و حالا قرار است پسران شان به جنگ فرستاده شوند‌. ما بالاخره تا چه زمانی به جنگ ناکام خود در افغانستان دوام می‌دهیم.

جالب اینست که اشغالگران امریکایی هم اینقدر احساس دارند که این جنگ را نادرست و ناکام می‌خوانند و جنگ تحمیل شده بر افغان‌ها می‌دانند. آن‌ها اگرچه در این دو دهه، بر علاوه از تلفات سنگین جانی و مالی خود؛ صدها هزار افغان‌ها را به شهادت رساندند و اذیت کردند، اما بالاخره ناکامی خود را پی بردند و اگر در افغانستان می‌مانند، می‌دانند که با ذلت و شکست مواجه می‌شوند.

اما افرادی از داخل چنان ناسنجیده هستند که بر بقای اشغالگران افتخار می‌کنند و از کشته‌شدن افغان‌ها به دست آن‌ها افتخار می‌کنند.

اگر اشغالگران برای یکروز هم اضافه‌تر می مانند این‌ها سپاسگذاری می‌کنند. در حالیکه حضور اشغالگران در افغانستان عامل تمام بدبختی هاست و به‌جز قتل عام افغان‌ها دیگر ارمغانی ندارد.

با این همه، مقامات اداره کابل بسیار به افتخار برای دوام اشغال و بقای اشغالگران تلاش می‌کنند.
ظاهر می‌شود که زادگان اشغال تنها از اشغال آکسیژن می‌گیرند. اگر اشغال و اشغالگران نباشند انها تاب ایستادگی در برابر ملت را ندارند.

این افراد باید دیگر از اینگونه کارهای بی‌شرمانه دست بگیرند، با سرنوشت افغان‌ها بازی نکنند، در برابر آرمان افغان‌ها که صلح، استقلال، آزادی و حاکمیت اسلامی است ایستاد نشوند.
الاماره
۲۰۲۱/۸/۴

0 0 رای ها
امتیازدهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها
من متن سخنرانی هشدار دهنده طولانی نتانیاهو را خواندم. من دقیقا غرور جورج بوش را هنگام حمله به افغانستان در سال 2001 در آن دیدم. نتانیاهو تهدید کرده است که غزه را نابود خواهد کرد و به کسی رحم نخواهد کرد. او به قدرت خودش مغرور بود، که ادعای خدایی نکند، همین شروع سقوطش هست تصمیم نابودی را پروردگار می...
میراث تلخ 20 سال اشغال نظامی امریکا در افغانستان، گروه‌هایی از مردان، زنان و کودکان معتاد است که در کنار جاده‌های غبارآلود، زیر پل‌ها و در کناره‌ رودخانه های آلوده کابل خوابیده‌اند. ملموس ترین هدیه 20 سال حضور نظامی ایالات متحده در افغانستان چیزی جز فقر، میلیون ها معتاد و انزوای کشور نیست.
من بار دیگر پیش حاکمان فعلی دست نیاز دراز میکنم تا نفرت را از طریق برادری از بین ببرند. دشمنان قسم خورده افغانستان شبانه روز در اینجا تنفر را بیشتر می کنند. پاکستان در اسلام آباد یک استودیو به افغانستان انترنشنال داده است و تلویزیون نامبرده فقط بر طبل جنگ های داخلی می کوبد. شرایط را درک کنید
امریکا با ائتلاف جهانی به بدماشی کامل به بهانه ۹/۱۱ بر ملتی اتهام ویران کردن برج های نیورک وارد کرد؛ که از شدت فقط توان رفتن به بازار قریه خود را نداشت. بوش متکبر با زور خود بدون شنیدن استدلال حمله کرد. اما با پایان حمله با چنان عجله ای فرار کرد که عامل خنده تمام رقباء شد.
13 سال پیش در چنین روزی، جولیان آسانژ ویدئویی را منتشر کرد که نشان می‌داد نیروهای آمریکایی به سوی غیرنظامیان عراقی از جمله کودکان شلیک می‌کنند. اکنون او به دلیل انتشار آن با 175 سال زندان مواجه است.  
از ویتنام گرفته تا عراق، میلیون‌ها نفر در جنگ‌هایی که توسط سیاستمداران آغاز شده کشته شده‌اند. امروز لایحه‌ای را به تصویب رساندم که بر اساس آن پارلمان باید در این مورد پاسخگو باشد و اطمینان حاصل شود که هیچ سیاستمداری نمی‌تواند استرالیایی‌ها را دوباره به جنگ‌های نامشروع بفرستد. گروه های اصلی حاضر به پاسخگویی نشدند.
قبلی
بعدی
0
افکار شما را دوست داریم، لطفا نظر دهید.x