پیامدهای نزدیکی با ازبکستان چیست؟

ازبکستان در یک تغییر چشمگیر نسبت به همین چند سال گذشته، زمانی که درها و چشمان خود را به روی همسایه جنوبی خود بست، اکنون مصمم است نقشی پیشرو در سیاست جهانی افغانستان ایفا کند. گواه این واقعیت است که ازبکستان در ماه جولای میزبان سومین کنفرانس جهانی خود در مورد افغانستان در چند سال گذشته بود. این مجمع که بر روی توسعه اقتصادی و مسائل امنیتی متمرکز بود، با حضور بیش از 100 نماینده از تقریبا 30 کشور جهان برگزار شد. مهم‌تر از همه، رهبران طالبان را با دیپلمات‌های آمریکایی به یک اتاق آورد.

این کنفرانس مهم بود زیرا نشان داد که دولت ازبکستان بدون توجه به اینکه چه کسی در قدرت است، مایل است با رهبری افغانستان همکاری کند.

برای چندین دهه، ازبکستان روابط سردی با افغانستان داشت. از زمان روی کار آمدن رئیس جمهور شوکت میرضیایف در سال 2016، او سیاست خارجی کشور را با این استدلال که افغانستان سالم یک منطقه سالم را به ارمغان می آورد، دوباره تنظیم کرده است. از آنجایی که تاشکند با رهبری طالبان تعامل خوبی دارد، به دنبال ایجاد پل ارتباطی با گروه هایی مانند ایالات متحده است که هنوز روابط پرتنشی با طالبان دارند.

این بار ازبکستان نمایندگان ویژه و کارشناسان سیاسی را گرد هم آورد که در مورد افغانستان از سراسر جهان تحقیق می کنند. این رویکرد به شرکت کنندگان فرصت گفت وگوی ظریف در مورد وضعیت کنونی را به امید هماهنگی بیشتر برای کمک به خروج افغانستان از بحران انسانی کنونی داد. همچنین این فرصت را به دست اندرکاران این نشست داد تا مجموعه ای از نشست های دوجانبه را برای بحث در مورد مهم ترین موضوعات برگزار کنند.

نمایندگان جامعه جهانی، از جمله رهبری ازبکستان، یک بار دیگر تلاش کردند تا طالبان را تشویق کنند تا اجازه تحصیل به زنان را در تمام سطوح بدهند، حکومتی که شامل گروه‌های قومی و ایدئولوژیکی مختلف افغانستان باشد تشکیل دهند و روابط خود را با تمام سازمان‌های تروریستی قطع کنند. امیرخان متقی وزیر امور خارجه طالبان نیز وعده داد که افغانستان را به مرکز صلح، ثبات و همکاری اقتصادی تبدیل کند.

چرا ازبکستان تا این حد فعالانه تلاش می کند تا به صورت دوجانبه و چندجانبه با طالبان تعامل داشته باشد و دستاوردها و چالش های کنونی آن چیست؟

اولاً جغرافیا در تعیین اولویت های سیاست خارجی کشور اهمیت دارد. ازبکستان که با افغانستان مرز مشترک دارد، معتقد است که افغانستان صلح آمیز، باثبات و از نظر اقتصادی مناسب برای منافع ملی آن حیاتی است.

دوم، پس از خروج نیروهای آمریکایی و ناتو در سال گذشته و فروپاشی نظام جمهوری، غرب تمایل چندانی برای ادامه حضور در افغانستان ندارد. ازبکستان این را فرصت برای خود می داند که باید نقشی ایفا کند.

سوم، افغانستان سنگ بنای برنامه های استراتژیک تاشکند برای اتصال آسیای مرکزی و جنوبی است.

میزبانی کنفرانس بزرگ بین المللی در تاشکند نشانه دیگری از تلاش دولت ازبکستان برای حفظ افغانستان در راس توجه جهانیان است. با این حال، با وجود این کار، تاشکند نتوانسته است امتیازات قابل توجهی را از مقامات طالبان دریافت کند.

(دیپلمات)
 

0 0 رای ها
امتیازدهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
قدیمی‌ترین
تازه‌ترین بیشترین رأی
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها
برخی از احزاب و گروه ها به جای اینکه از خود محافظت کنند، مشکلات خود را حل کنند و اقتصاد خود را بهبود بخشند، به دیگران مشوره میدهند، نگران ما هستند و دنیا را از ما می ترسانند. به آنها باید گفت به جای نصیحت کردن، مشکلات داخلی خود را حل کنند و اول غم خودشان را بخورند. افغان ها...
مشکلات و خطراتی را که او (آصف درانی) به افغانستان نسبت داد، در واقع امکان همه اینها از پاکستان دیده می شود. افغانستان اکنون یک کشور امن و با ثبات است که به جای اتکا به قرضه ها و کمک های کشورهای خارجی، با استفاده از منابع خود برای خودکفایی اقتصادی تلاش می کند.
من متن سخنرانی هشدار دهنده طولانی نتانیاهو را خواندم. من دقیقا غرور جورج بوش را هنگام حمله به افغانستان در سال 2001 در آن دیدم. نتانیاهو تهدید کرده است که غزه را نابود خواهد کرد و به کسی رحم نخواهد کرد. او به قدرت خودش مغرور بود، که ادعای خدایی نکند، همین شروع سقوطش هست تصمیم نابودی را پروردگار می...
میراث تلخ 20 سال اشغال نظامی امریکا در افغانستان، گروه‌هایی از مردان، زنان و کودکان معتاد است که در کنار جاده‌های غبارآلود، زیر پل‌ها و در کناره‌ رودخانه های آلوده کابل خوابیده‌اند. ملموس ترین هدیه 20 سال حضور نظامی ایالات متحده در افغانستان چیزی جز فقر، میلیون ها معتاد و انزوای کشور نیست.
من بار دیگر پیش حاکمان فعلی دست نیاز دراز میکنم تا نفرت را از طریق برادری از بین ببرند. دشمنان قسم خورده افغانستان شبانه روز در اینجا تنفر را بیشتر می کنند. پاکستان در اسلام آباد یک استودیو به افغانستان انترنشنال داده است و تلویزیون نامبرده فقط بر طبل جنگ های داخلی می کوبد. شرایط را درک کنید
امریکا با ائتلاف جهانی به بدماشی کامل به بهانه ۹/۱۱ بر ملتی اتهام ویران کردن برج های نیورک وارد کرد؛ که از شدت فقط توان رفتن به بازار قریه خود را نداشت. بوش متکبر با زور خود بدون شنیدن استدلال حمله کرد. اما با پایان حمله با چنان عجله ای فرار کرد که عامل خنده تمام رقباء شد.
قبلی
بعدی
0
افکار شما را دوست داریم، لطفا نظر دهید.x