چرا طالبان در نشست ترکیه شرکت نمی کنند؟

طالبان بیش از یک سال پیش توافقنامه دوحه را با ایالات متحده امضا کردند و یکی از نکات مهم در این توافق نامه ترک نیروهای آمریکایی از افغانستان تا تاریخ ۱ می بود.

 هر دو طرف با آتش بس با طالبان و ایالات متحده موافقت کردند. درگیری بین دولت افغانستان و طالبان تاکنون ادامه داشته است، طالبان منتظر خروج ایالات متحده از افغانستان مطابق با توافق نامه دوحه هستند اما مقامات ایالات متحده گفته است که ممکن است تا روز ۱ ماه می افغانستان را ترک نکنند. توافقنامه ممکن است که دچار نقض شود و این منجر به نه تنها حمله به سربازان آمریکایی بلکه احتمال قطع طالبان در گفتگوهای صلح بیشتر با ایالات متحده و دولت افغانستان می شود.

عدم شرکت طالبان در کنفرانس استانبول نیز با توافق دوحه ارتباط دارد. اگر توافق دوحه لغو شود، مشارکت طالبان در کنفرانس استانبول بی معنی است زیرا آمریکایی ها ممکن است در استانبول به سمت حکومت بروند. طالبان مسلماً قبول نخواهند کرد، زیرا ممکن است طالبان امیدوار به امضای توافق نامه دوحه همان پاسخ مثبت ۱۰۰٪ در استانبول را دریافت نکنند، داستان دیگر این است که طالبان گفته اند که تنها راه حل افغانستان برای درگیری های فعلی این است که اجرای کامل توافق نامه دوحه نه برنامه ها و جلسات دیگر در نظر گرفته شود.

دیگر این که در صورت عقب نشینی نیروهای آمریکایی از افغانستان راه حل فوری درگیری افغانستان ممکن نیست و طبیعی است که مذاکرات طولانی و پیچیده باشد، در این صورت طالبان می جنگند و احتمالاً مشکلات عمده ای را برای دولت افغانستان ایجاد می کنند. 

همچنین گمانه زنی ها در مورد تصرف مناطق بیشتر طالبان از دولت افغانستان است که این همچنان یک شکست اخلاقی برای ایالات متحده است، بنابراین ایالات متحده اکنون در دو موضوع قرار دارد، یکی در صورت خروج ایالات متحده از افغانستان، این کشور ضعیف تر باقی خواهد ماند و دوم، اگر ایالات متحده عقب نشینی نکند، توافق نامه دوحه و فرصت صلح را نقض خواهد کرد.هنوز مشخص نیست که ایالات متحده در این مدت کوتاه طرف کدام یک را در اختیار خواهد گرفت.

در نتیجه، تا زمانی که ایالات متحده کلیه مفاد توافق نامه دوحه را رعایت نکند، طالبان در کنفرانس استانبول شرکت نخواهند کرد و در صورت نقض توافق، طالبان مذاکرات صلح دیگری را برگزار می کنند.
بنابراین ایالات متحده باید با احتیاط در روند مذاکرات به جلو حرکت کند. رهبران سیاسی طالبان در قطر تحت فشار بی وقفه از طرق مختلف قرار دارند.
نن تکی
۲۰۲۱/۱۳/۴

0 0 رای ها
امتیازدهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها
من متن سخنرانی هشدار دهنده طولانی نتانیاهو را خواندم. من دقیقا غرور جورج بوش را هنگام حمله به افغانستان در سال 2001 در آن دیدم. نتانیاهو تهدید کرده است که غزه را نابود خواهد کرد و به کسی رحم نخواهد کرد. او به قدرت خودش مغرور بود، که ادعای خدایی نکند، همین شروع سقوطش هست تصمیم نابودی را پروردگار می...
میراث تلخ 20 سال اشغال نظامی امریکا در افغانستان، گروه‌هایی از مردان، زنان و کودکان معتاد است که در کنار جاده‌های غبارآلود، زیر پل‌ها و در کناره‌ رودخانه های آلوده کابل خوابیده‌اند. ملموس ترین هدیه 20 سال حضور نظامی ایالات متحده در افغانستان چیزی جز فقر، میلیون ها معتاد و انزوای کشور نیست.
من بار دیگر پیش حاکمان فعلی دست نیاز دراز میکنم تا نفرت را از طریق برادری از بین ببرند. دشمنان قسم خورده افغانستان شبانه روز در اینجا تنفر را بیشتر می کنند. پاکستان در اسلام آباد یک استودیو به افغانستان انترنشنال داده است و تلویزیون نامبرده فقط بر طبل جنگ های داخلی می کوبد. شرایط را درک کنید
امریکا با ائتلاف جهانی به بدماشی کامل به بهانه ۹/۱۱ بر ملتی اتهام ویران کردن برج های نیورک وارد کرد؛ که از شدت فقط توان رفتن به بازار قریه خود را نداشت. بوش متکبر با زور خود بدون شنیدن استدلال حمله کرد. اما با پایان حمله با چنان عجله ای فرار کرد که عامل خنده تمام رقباء شد.
13 سال پیش در چنین روزی، جولیان آسانژ ویدئویی را منتشر کرد که نشان می‌داد نیروهای آمریکایی به سوی غیرنظامیان عراقی از جمله کودکان شلیک می‌کنند. اکنون او به دلیل انتشار آن با 175 سال زندان مواجه است.  
از ویتنام گرفته تا عراق، میلیون‌ها نفر در جنگ‌هایی که توسط سیاستمداران آغاز شده کشته شده‌اند. امروز لایحه‌ای را به تصویب رساندم که بر اساس آن پارلمان باید در این مورد پاسخگو باشد و اطمینان حاصل شود که هیچ سیاستمداری نمی‌تواند استرالیایی‌ها را دوباره به جنگ‌های نامشروع بفرستد. گروه های اصلی حاضر به پاسخگویی نشدند.
قبلی
بعدی
0
افکار شما را دوست داریم، لطفا نظر دهید.x