استراتژی جدید پاکستان: استفاده از گروه‌های جهادی در کشمیر در میان روابط رو به رشد دهلی نو – کابل

سیاست خارجی پاکستان همواره نامتوازن، مداخله ‌جویانه و بی ‌توجه به نیازهای داخلی به نظر می ‌رسید. این سیاست‌ها که تحت تأثیر تفکر نظامی شکل گرفته ‌اند، مسائل خارجی را بر ثبات داخلی اولویت می ‌دهند و باعث بروز چالش ‌های دیپلماتیک بزرگ برای کشور شده‌ اند.

اتخاذ مواضع سخت‌گیرانه علیه هند، مداخله در افغانستان و روابط نامتوازن با ایران، همواره مشکلات منطقه ‌ای برای پاکستان ایجاد کرده‌ اند. همچنین، تصمیماتی که تحت فشار ایالات متحده اتخاذ شده‌ اند، مانند مشارکت در جنگ شوروی – افغانستان و پیوستن به ائتلاف در آنچه جنگ علیه تروریسم خوانده می ‌شود، به پاکستان آسیب ‌های بلندمدتی وارد کرده است.

اکنون یک تغییر خطرناک در سیاست‌ های پاکستان در حال ظهور است: دولت در حال تسهیل بازگشت گروه ‌های جهادی به کشمیر تحت حمایت رسمی برای خدمت به اهداف ژئوپولیتیک خود است. طبق اطلاعات موجود، پاکستان به سازمان ‌های جهادی سابق مانند لشکر طیبه و حزب‌المجاهدین دستور داده است که عملیات خود را در کشمیر از سر بگیرند. استفاده مجدد از این گروه‌ها در کشمیر و همچنین به کارگیری آن‌ ها به عنوان نیروی پروکسی داعش در افغانستان، به نظر می ‌رسد که هم نتیجه و هم ادامه ‌ای از شکست ‌های استراتژیک گذشته پاکستان باشد.

پاکستان مدت‌ هاست که سعی دارد نفوذ خود را در افغانستان حفظ کند، اما امارت اسلامی افغانستان سیاست مستقلی را اتخاذ کرده که شامل بهبود روابط با هند می ‌شود. نزدیکی روزافزون طالبان با هند، نگرانی ‌های زیادی را برای پاکستان ایجاد کرده است. اسلام‌آباد نمی ‌خواهد افغانستان روابط نزدیکی با هند داشته باشد، زیرا این امر موجب تقویت نفوذ دهلی نو در منطقه خواهد شد.

پاکستان به دلیل فشارهای دیپلماتیک و اقتصادی مداوم و اتهام ‌های حمایت از تروریسم، از جمله ادعای ارتباط با داعش، به نظر می‌ رسد که گروه‌های جهادی مانند لشکر طیبه و حزب‌ المجاهدین را در کشمیر دوباره فعال کرده است تا از این طریق توجهات را از مشکلات داخلی و فشارهای جهانی منحرف کند.

سیاست‌ های خشونت‌آمیز پاکستان در گذشته پیامدهای خطرناکی داشته‌ اند و این بار احتمالاً تأثیرات شدیدتری خواهد داشت. اگر پاکستان دوباره به استراتژی ‌های قبلی خود بازگردد و گروه‌ های جهادی را در کشمیر فعال کند، این امر منجر به افزایش خشونت و بی‌ ثباتی خواهد شد. تروریسم دولتی چنین کشوری نه تنها تهدیدی برای هند بلکه برای صلح و ثبات کل منطقه است.

پاکستان همچنین از داعش به عنوان نیروی پروکسی در افغانستان استفاده کرده است تا فشار بر امارت اسلامی وارد و هرج و مرج ایجاد کند. فعالیت‌ های روزافزون داعش در افغانستان تهدیدی جدی محسوب می ‌شود و به تنش‌ ها میان افغانستان و پاکستان دامن خواهد زد. این وضعیت نشان‌ دهنده این است که دستگاه دولتی پاکستان مسئول بسیاری از ناآرامی ‌ها و فسادهای منطقه می باشد. این تهدید جدی است که روابط پاکستان و افغانستان را به شدت تحت تأثیر قرار خواهد داد و چهره پاکستان را به عنوان یک حامی تروریسم در سطح جهانی تحکیم خواهد کرد.

نقش ارتش و تأسیسات در سیاست خارجی پاکستان همیشه غالب بوده و این سیاست‌ها غالباً بر اساس منافع مالی و استراتژیک یک گروه خاص طراحی شده‌ اند تا منافع ملی کشور.

نوشته ای از نشریه ساندی گاردین

0 0 رای ها
امتیازدهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
قدیمی‌ترین
تازه‌ترین بیشترین رأی
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها
امان الله هوتکی تحلیلگر مسائل سیاسی: جبهه به‌اصطلاح مقاومت، صرفاً گروهی از قاچاقبران، آدم‌ربایان و مقام‌های فاسد پنجشیری است که در دوران جمهوری، اموال مردم را غارت می‌کردند. همین افراد طالبان را قوم‌گرا می‌خوانند، در حالی که تمام تشکیلات خودشان بر پایه تعصب قومی بنا شده است. این گروه تحت نام مقاومت، در واقع جاسوسان بیگانگان هستند.
آرین یون نماینده پیشین پارلمان: زلنسکی دقیقاً به سرنوشتی دچار شده است که ما شدیم. فرمانده اعلی قوای ما، رئیس‌جمهور غنی نیز به ما می‌گفت که هیچ شکی در نیت آمریکا نداشته باشید. پیشنهاد ما این بود که از دامن آمریکا رها شویم و مذاکرات واقعی با طالبان آغاز گردد، اما رئیس‌جمهور تأکید داشت که آمریکا از او حمایت می‌کند...
عبدالسلام ضعیف از بنیانگذاران امارت اسلامی: هر چیزی که می‌تواند باعث نابودی و شکست یک قوم یا جامعه بزرگ شود، اختلاف و نفاق است. پایه‌های وحدت همیشه مستحکم هستند و می‌توانند در برابر هر نوع فشار مقاومت کنند. دشمن همواره راه نفوذ به این چارچوب را در تفرقه جستجو می‌کند تا به هدف خود برسد.
به اوکراین گفتند عضو ناتو شود تا امنیتش را تضمین کنیم. اوکراین که درخواست عضویت داد و جنگ شد، شرق سرزمینش را به روسیه بخشیدند و معادنش را بالا کشیدند، رییس جمهورش را هم با خفت هر چه تمام، از کاخ سفید بیرون انداختند. این یکی از عجیب ترین فریب‌های تاریخ روابط بین‌الملل بود.
همان روزی که ناچار شد امضای خروج خفت‌بار خود از افغانستان را ثبت کند، پس از بیست سال اشغالی که با مقاومتی استوار و تسلیم‌ناپذیر روبه‌رو شد. توافق دوحه فقط یک سند نبود، بلکه گواهی بر شکست بزرگ‌ترین قدرت نظامی جهان در برابر اراده‌ی ملتی بود که سر خم نکرد.
تصویری از مزار شهید سیدحسن نصرالله
قبلی
بعدی
0
افکار شما را دوست داریم، لطفا نظر دهید.x