بیائيد تا افکار و دستان مان را یکی کنیم!

از زمان ایجاد دولت های ملی، هر کشوری تلاش زیادی برای محافظت از مرزهای خود در برابر دشمنان خارجی و حفظ تمامیت ارضی، حاکمیت ملی و استقلال سیاسی خود داشته است. در طول تاریخ، بین گروه‌ها، طبقات و اقشار مختلف اجتماعی بر سر نعمت‌های مادی و ارزش‌های معنوی در داخل هر کشور اختلافاتی وجود داشته است. در یک دوره تاریخی خاص، برخی از گروه‌های اجتماعی (محافظه‌کار) منافع خود را در حفظ نظام موجود و وضعیت تحمیلی کشور می‌بینند، اما گروه‌های دیگر (انقلابی) و واپس‌گرا می‌خواهند به نظام جدید پایبند باشند و از نظام قدیم و نظام قدیم استفاده کنند.

دسته سوم افراد مترقی و گروه های اجتماعی هستند که نظام تازه ایجاد شده و مناسبات تولیدی و اجتماعی جدید را در نتیجه تحولات اجتماعی بهتر از رژیم لغو شده می دانند، اما در عین حال اشتباهات را نقد می کنند و خلأهای موجود را پر می کنند. به نظام پیشنهادات خاصی می دهند و راه های مناسبی برای حل مشکلات پیدا می کنند.

رشد اقتصاد ملی کشور، تغییرات مثبت در بخش فرهنگی-اجتماعی با توجه به مقتضیات وقت و استقرار نظام سیاسی مدنی قانونمند به یکباره از آسمان به زمین نمی افتد و با توجه به تاریخ بین المللی و تجربه افغانستان، نمی توان تغییرات مثبت با زور عساکر خارجی و کمک های بشردوستانه خارجی اجرا کرد. تغییرات مثبت در نتیجه اقدام قانونی عوامل داخلی کشور و ابتکار و تلاش و کوشش مردم آن کشور حاصل می شود. زیرا در پیدایش، رشد و انحلال هر پدیده طبیعی و اجتماعی، مبارزه با تضادهای درونی و عمل عوامل درونی نقش مهمی دارد.

همانطور که گفته شد، تلاش و کوشش مردم ما و به ویژه نقش سازنده نیروهای مترقی در پیشرفت همه جانبه کشور و پیشرفت جامعه بسیار مهم است. نیروهای مترقی طرفدار صلح و عدالت اجتماعی به جای اینکه منافع شخصی و گروهی خود را بر منافع مشترک ملی ترجیح دهند، به دنبال منافع شخصی و جمعی خود در راستای منافع مشترک جامعه و توسعه اقتصاد ملی و در سایه آنها هستندنیروهای مبارز پیشرو صلح طلب به خاطر نفوس کشور و رفاه مردم بی امان و خستگی ناپذیر می جنگند.

برای تداوم و پایداری تغییرات مثبت سیاسی، اقتصادی و فرهنگی اجتماعی، حمایت اکثریت مردم ضروری است و این حمایت زمانی حاصل می شود که سطح شعور جامعه بدون استثناء در ملت افزایش پیدا کند. شرایط مشارکت آزادانه در تصمیم گیری های سیاسی برای همه اعضا در چارچوب قانون و آزادی های فردی و اجتماعی افراد و گروه های مختلف در کشور فراهم شود.

ایجاد و حفظ زندگی مسالمت آمیز، وحدت ملی و همبستگی اجتماعی (همکاری) در کشور، تقویت عدالت اجتماعی در کشور، حقوق مساوی برای همه مردم کشور بدون تبعیض و آزادی همه شهروندان در زندگی سیاسی است عوامل تاثیرگذار برای بالا بردن سطح زندگی مردم، تقویت اقتصاد ملی و افزایش بهره وری و بهره وری نیروهای مولد، رواج تکنالوژي و تکنالوژی معلوماتی و نوسازی زندگی اجتماعی و پیشرفت حقوقی لازم است.

در شرایط سخت کنونی که کشور ما تازه از جنگ بیرون آمده است، وجود یک حکومت قانونی و ملی مبتنی بر مهارت و شایستگی در افغانستان امید هر افغان است. بهبود شرایط زندگی مردم بدون پایگاه اقتصادی قوی که با قدرت علم و هنر شکوفا می شود غیرممکن است. این کاری است که همه افغان ها می توانند با هم انجام دهند.

منبع: تاند

 

0 0 رای ها
امتیازدهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
قدیمی‌ترین
تازه‌ترین بیشترین رأی
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها
امان الله هوتکی تحلیلگر مسائل سیاسی: جبهه به‌اصطلاح مقاومت، صرفاً گروهی از قاچاقبران، آدم‌ربایان و مقام‌های فاسد پنجشیری است که در دوران جمهوری، اموال مردم را غارت می‌کردند. همین افراد طالبان را قوم‌گرا می‌خوانند، در حالی که تمام تشکیلات خودشان بر پایه تعصب قومی بنا شده است. این گروه تحت نام مقاومت، در واقع جاسوسان بیگانگان هستند.
آرین یون نماینده پیشین پارلمان: زلنسکی دقیقاً به سرنوشتی دچار شده است که ما شدیم. فرمانده اعلی قوای ما، رئیس‌جمهور غنی نیز به ما می‌گفت که هیچ شکی در نیت آمریکا نداشته باشید. پیشنهاد ما این بود که از دامن آمریکا رها شویم و مذاکرات واقعی با طالبان آغاز گردد، اما رئیس‌جمهور تأکید داشت که آمریکا از او حمایت می‌کند...
عبدالسلام ضعیف از بنیانگذاران امارت اسلامی: هر چیزی که می‌تواند باعث نابودی و شکست یک قوم یا جامعه بزرگ شود، اختلاف و نفاق است. پایه‌های وحدت همیشه مستحکم هستند و می‌توانند در برابر هر نوع فشار مقاومت کنند. دشمن همواره راه نفوذ به این چارچوب را در تفرقه جستجو می‌کند تا به هدف خود برسد.
به اوکراین گفتند عضو ناتو شود تا امنیتش را تضمین کنیم. اوکراین که درخواست عضویت داد و جنگ شد، شرق سرزمینش را به روسیه بخشیدند و معادنش را بالا کشیدند، رییس جمهورش را هم با خفت هر چه تمام، از کاخ سفید بیرون انداختند. این یکی از عجیب ترین فریب‌های تاریخ روابط بین‌الملل بود.
همان روزی که ناچار شد امضای خروج خفت‌بار خود از افغانستان را ثبت کند، پس از بیست سال اشغالی که با مقاومتی استوار و تسلیم‌ناپذیر روبه‌رو شد. توافق دوحه فقط یک سند نبود، بلکه گواهی بر شکست بزرگ‌ترین قدرت نظامی جهان در برابر اراده‌ی ملتی بود که سر خم نکرد.
تصویری از مزار شهید سیدحسن نصرالله
قبلی
بعدی
0
افکار شما را دوست داریم، لطفا نظر دهید.x