در حالی که افغانستان به دنبال صلح است، ترس از انتقام جویی ها در رسانه های اجتماعی افزایش یافته است!”

 تصاویر گرافیکی منتشر شده از خشونت های جنگ افغانستان در رسانه های اجتماعی، هشدار از نفرت در جوامع محلی را حتی در صورت دستیابی به توافق صلح با طالبان افزایش داده است.

یک سرباز در یک ویدئو منتشر شده از شکنجه ها در حساب فیس بوک خود با اشاره به حمایت کشور همسایه از طالبان نوشت: “برده های پاکستان به دست ما افتادند. دوستان عزیز، لطفا به اشتراک بگذارید!”

به نظر می رسد افزایش عامدانه ی فیلم ها و تصاویر، یک میدان نبرد دیگر را به صورت آنلاین بوجود آورده اند! 

طغیان تصاویر خون و دلهره باعث ترس از نفرت ماندگار شده است و تنها احتمال معامله روی کاغذ را با تهدید مواجه کرده است! 

حبیب الله رفیع مورخ افغان می گوید که با گذشت ۴۰ سال از خشونت و جنگ در افغانستان، چرخه های انتقام جویی زیادی به وجود آمده است. امروزه ظاهرا گستاخی رسانه های اجتماعی باعث افزایش دایره عصبانیت نسبت به اعمال خشونت آمیز شده و درخواست های انتقام افزایش یافته است! 

آقای رفیع گفت: “این گونه فیلم ها مسیر انتقام جویی و خصومت شخصی پس از صلح را باز می کنند. اگر دولت خشونت هایی که توسط طالبان انجام می شود را یادآوری کند و اگر طالبان همچنان فیلم هایی از خشونت توسط نیروهای دولتی را به اشتراک بگذارند، حتی اگر توافق صلحی وجود داشته باشد، جنگ می تواند برای انتقام جویی در کشور ادامه یابد!”

رحیمه جامی عضو پارلمان افغانستان از جمله سیاستمداران افغانستان است که در توافق صلح احتیاط می کنند و راه پیش رو را بسیار دشوار می دانند. او می گوید، تمایل طالبان برای بازگشت قدرتی که از دست داده اند اکنون به یک حس انتقام جویی تبدیل شده است.

خانم جامی گفت: “من شخصا اعتقاد ندارم كه پس از معامله با طالبان صلح برقرار شود. این گروه تلاش خواهد کرد تا کل دولت را به دست آورد و چون همه احزاب سیاسی دیگر مسلح هستند و با آنها موافق نیستند، پس از آن جنگ شروع می شود. جنگی که سال ها ادامه خواهد یافت!”

رهبران سیاسی از جمله دولت باید ادبیات صلح را ایجاد کنند. آنها باید مردان جنگجو را متقاعد کنند که نمی توانند خون را با خون بشویند! 
(نیایورک تایمز)
۲۰۱۹/۴/۹

0 0 رای ها
امتیازدهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
قدیمی‌ترین
تازه‌ترین بیشترین رأی
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها
امان الله هوتکی تحلیلگر مسائل سیاسی: جبهه به‌اصطلاح مقاومت، صرفاً گروهی از قاچاقبران، آدم‌ربایان و مقام‌های فاسد پنجشیری است که در دوران جمهوری، اموال مردم را غارت می‌کردند. همین افراد طالبان را قوم‌گرا می‌خوانند، در حالی که تمام تشکیلات خودشان بر پایه تعصب قومی بنا شده است. این گروه تحت نام مقاومت، در واقع جاسوسان بیگانگان هستند.
آرین یون نماینده پیشین پارلمان: زلنسکی دقیقاً به سرنوشتی دچار شده است که ما شدیم. فرمانده اعلی قوای ما، رئیس‌جمهور غنی نیز به ما می‌گفت که هیچ شکی در نیت آمریکا نداشته باشید. پیشنهاد ما این بود که از دامن آمریکا رها شویم و مذاکرات واقعی با طالبان آغاز گردد، اما رئیس‌جمهور تأکید داشت که آمریکا از او حمایت می‌کند...
عبدالسلام ضعیف از بنیانگذاران امارت اسلامی: هر چیزی که می‌تواند باعث نابودی و شکست یک قوم یا جامعه بزرگ شود، اختلاف و نفاق است. پایه‌های وحدت همیشه مستحکم هستند و می‌توانند در برابر هر نوع فشار مقاومت کنند. دشمن همواره راه نفوذ به این چارچوب را در تفرقه جستجو می‌کند تا به هدف خود برسد.
به اوکراین گفتند عضو ناتو شود تا امنیتش را تضمین کنیم. اوکراین که درخواست عضویت داد و جنگ شد، شرق سرزمینش را به روسیه بخشیدند و معادنش را بالا کشیدند، رییس جمهورش را هم با خفت هر چه تمام، از کاخ سفید بیرون انداختند. این یکی از عجیب ترین فریب‌های تاریخ روابط بین‌الملل بود.
همان روزی که ناچار شد امضای خروج خفت‌بار خود از افغانستان را ثبت کند، پس از بیست سال اشغالی که با مقاومتی استوار و تسلیم‌ناپذیر روبه‌رو شد. توافق دوحه فقط یک سند نبود، بلکه گواهی بر شکست بزرگ‌ترین قدرت نظامی جهان در برابر اراده‌ی ملتی بود که سر خم نکرد.
تصویری از مزار شهید سیدحسن نصرالله
قبلی
بعدی
0
افکار شما را دوست داریم، لطفا نظر دهید.x