دست‌گیری سه عضو مهم داعش در پاکستان نشانه چیست؟

چند روز پیش تیم نظارت و تحلیلی تحریم‌های سازمان ملل متحد، سی‌وپنجمین گزارش خود را به شورای امنیت ارائه کرد. این گزارش که دو بار در سال درباره وضعیت داعش، القاعده و سایر گروه‌ها توسط این تیم منتشر می‌شود، اکنون وضعیت را از نیمه اول سال ۲۰۲۴ تا پایان دسامبر بررسی کرده است.

در گزارش آمده است که سازمان‌های امنیتی پاکستان در تابستان گذشته سه رهبر مهم داعش را دستگیر کرده‌اند و به این ترتیب تلاش‌های شاخه خراسان داعش برای ایجاد مرکزیت در پاکستان را با مانع مواجه کرده‌اند. نام این افراد عادل پنجشیری، کاکا یونس ازبکستانی و ابو منذر تاجکستانی ذکر شده است.

سازمان‌های امنیتی پاکستان معمولاً چنین دستاوردهایی را پنهان نمی‌کنند، اما این که خبر فوق را به جای رسانه‌های خود، از زبان تیم نظارت بر تحریم‌های سازمان ملل بیان کرده‌ است، ممکن دلایل متعددی داشته باشد.

پس از عملیات شدید نیروهای امنیتی امارت اسلامی افغانستان، رهبری خوارج خراسان به پاکستان فرار کرد و در بلوچستان و خیبرپختونخوا برای خود مراکزی ایجاد کرد. سازمان ملل، خبرگزاری‌های بین‌المللی و حتی رسانه‌های تحت حمایت فوج پاکستان نیز این گزارش‌ها را تأیید کرده‌اند.

سازمان‌های امنیتی رژیم پاکستان که اکنون ادعای دست‌گیری پنجشیری، یونس و ابو منذر را دارند، در واقع گزارش‌های المرصاد و سایر منابع را تأیید می‌کنند که مرکزیت خوارج خراسان به پاکستان منتقل شده و از آن‌جا حملات را در منطقه و جهان سازماندهی می‌کنند. فراموش نشود که عادل پنجشیری و همراهان وی به عنوان برنامه‌ریزان و تسهیل‌کنندگان حمله‌ای معرفی شده‌اند که در سوم جنوری سال ۲۰۲۴ در کرمان ایران انجام شد و نزدیک به ۴۰۰ نفر در آن کشته شدند. دست‌گیری آن‌ها در پاکستان ثابت می‌کند که حمله کرمان نیز از بلوچستان برنامه‌ریزی شده بود و سازمان‌های استخباراتی پاکستان فقط برای ساختن بینی آرد، آن‌ها را دستگیر کرده‌اند. (به گفته منابع امنیتی، عادل پنجشیری در دوم نومبر ۲۰۲۰ حمله به پوهنتون کابل را برنامه‌ریزی کرده بود و ابو منذر تاجکستانی نیز در برنامه‌ریزی حمله به سالن کراکوس مسکو نقش داشت.)

احتمال زیادی وجود دارد که پاکستان عادل پنجشیری را با این قصد دستگیر کرده باشد که او را با برخی از اعضای مورد نظر جدایی‌طلبان بلوچ در ایران مبادله کند و به اهداف خود برسد.

طراح اصلی حمله کرمان، فردی تاجیکستانی به نام‌های مستعار طارق و عبدالله بود که در حال حاضر در ایالت بلوچستان پاکستان زندگی می‌کند، اما رژیم پاکستان به تیم نظارت بر تحریم‌های سازمان ملل ادعا کرده است که او در افغانستان است و در آن‌جا فعالیت می‌کند. طارق علاوه بر حمله کرمان، حمله ماه مارچ سال گذشته در قندهار را نیز برنامه‌ریزی کرده بود. او به اسدبیگ مادیاروف، عامل حمله، در کمپ‌های بلوچستان آموزش داده و سپس او را از بلوچستان به قندهار فرستاده بود.

پاکستان تلاش دارد که توجه جهانیان را از مراکز فعال داعش در بلوچستان و خیبرپختونخوا منصرف کند، اما با گذشت هر روز بیشتر رسوا می‌شود و ادعاهای خود او علیه او به ثبوت تبدیل می‌شود. اگر به مراکز داعش در بلوچستان و خیبرپختونخوا توجه نشود، دور نیست که منطقه شاهد حملات خونین دیگری مانند کرمان، قندهار، کابل و سایر نقاط باشد.
مطلبی از نشریه المرصاد 

0 0 رای ها
امتیازدهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
قدیمی‌ترین
تازه‌ترین بیشترین رأی
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها
امان الله هوتکی تحلیلگر مسائل سیاسی: جبهه به‌اصطلاح مقاومت، صرفاً گروهی از قاچاقبران، آدم‌ربایان و مقام‌های فاسد پنجشیری است که در دوران جمهوری، اموال مردم را غارت می‌کردند. همین افراد طالبان را قوم‌گرا می‌خوانند، در حالی که تمام تشکیلات خودشان بر پایه تعصب قومی بنا شده است. این گروه تحت نام مقاومت، در واقع جاسوسان بیگانگان هستند.
آرین یون نماینده پیشین پارلمان: زلنسکی دقیقاً به سرنوشتی دچار شده است که ما شدیم. فرمانده اعلی قوای ما، رئیس‌جمهور غنی نیز به ما می‌گفت که هیچ شکی در نیت آمریکا نداشته باشید. پیشنهاد ما این بود که از دامن آمریکا رها شویم و مذاکرات واقعی با طالبان آغاز گردد، اما رئیس‌جمهور تأکید داشت که آمریکا از او حمایت می‌کند...
عبدالسلام ضعیف از بنیانگذاران امارت اسلامی: هر چیزی که می‌تواند باعث نابودی و شکست یک قوم یا جامعه بزرگ شود، اختلاف و نفاق است. پایه‌های وحدت همیشه مستحکم هستند و می‌توانند در برابر هر نوع فشار مقاومت کنند. دشمن همواره راه نفوذ به این چارچوب را در تفرقه جستجو می‌کند تا به هدف خود برسد.
به اوکراین گفتند عضو ناتو شود تا امنیتش را تضمین کنیم. اوکراین که درخواست عضویت داد و جنگ شد، شرق سرزمینش را به روسیه بخشیدند و معادنش را بالا کشیدند، رییس جمهورش را هم با خفت هر چه تمام، از کاخ سفید بیرون انداختند. این یکی از عجیب ترین فریب‌های تاریخ روابط بین‌الملل بود.
همان روزی که ناچار شد امضای خروج خفت‌بار خود از افغانستان را ثبت کند، پس از بیست سال اشغالی که با مقاومتی استوار و تسلیم‌ناپذیر روبه‌رو شد. توافق دوحه فقط یک سند نبود، بلکه گواهی بر شکست بزرگ‌ترین قدرت نظامی جهان در برابر اراده‌ی ملتی بود که سر خم نکرد.
تصویری از مزار شهید سیدحسن نصرالله
قبلی
بعدی
0
افکار شما را دوست داریم، لطفا نظر دهید.x