چرا طالبان و پاکستان دیگر با یکدیگر مماشات و سازگاری ندارند؟

بلافاصله پس از تسلط طالبان بر افغانستان، پاکستان از جامعه بین‌المللی درخواست کرد که کمک‌های بشردوستانه به این کشور ارائه کنند و تحریم‌ها علیه مردم افغانستان را لغو کنند تا از یک بحران انسانی بالقوه جلوگیری شود.

اما خیلی چیزها در طول یک سال اخیر تغییر کرده است. پاکستان اکنون بر خنثی سازی تروریسم فرامرزی و جلوگیری از حضور هند در افغانستان متمرکز شده است.

حتی دولت موقت طالبان نیز نتوانسته نگرانی های سیاست خارجی پاکستان را کاهش دهد. از زمان به قدرت رسیدن طالبان، تعداد حملات تروریستی در پاکستان به میزان 56 درصد افزایش یافته است.

گروه های تروریستی مهم با حضور فعال در افغانستان، از جمله القاعده، تحریک طالبان پاکستان (TTP) و داعش شاخه خراسان به افزایش حضور خود در این کشور ادامه می دهند.

جلب نظر برای کسب مشروعیت بین المللی برای طالبان توسط پاکستان اکنون محتاطانه این کار را انجام می دهد. شادی ها در پی پیروزی طالبان اکنون جای خود را به حقیقت تلخی داده است که وضعیت امنیتی در حال تحول تحت حاکمیت طالبان به این معنی است که حملات تروریستی پاکستان به پایان نرسیده است.

شهباز شریف، نخست وزیر پاکستان، در سخنرانیی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد در ماه سپتمبر گفت که با نگرانی های جامعه جهانی در مورد گروه های تروریستی فعال در افغانستان شریک است.

طالبان همچنین خواستار این هستند که نشان دهند به پاکستان وابسته نیستند، آنها درصدد این هستند تا روابط خود را با هند بهبود ببخشند. طالبان از هند می خواهد که تعامل خود را با افغانستان از طریق تجارت و از سرگیری کمک های بشردوستانه افزایش دهد و ابراز علاقه کرده است که از هند برای آموزش نیروهای افغان حمایت کند.

حمایت طالبان از پروژه بندر چابهار در ایران – که برای رقابت با بندر گوادر پاکستان توسعه یافته است – نمونه دیگری از این است که چگونه طالبان می خواهند منافع پاکستان را تضعیف کنند.

از آنجایی که اتحاد پاکستان با افغانستان برای اهداف سیاست خارجی آن حیاتی است، این روابطِ رو به وخامت، باید تغییر یابد. پاکستان باید بداند که طالبان کنونی، همان طالبانی نیستند که در گذشته با آن سروکار داشتند.

تنها راه پیش رو استفاده از قدرت نرم و دیپلماسی برای سوق دادن طالبان به سمتی است که نگرانی های امنیتی پاکستان کاهش یابد. پاکستان باید دولت طالبان را متقاعد کند که به طور جدی مسائل حقوق بشر مانند آموزش زنان را در نظر بگیرد تا به رسمیت شناخته شود.

باید طالبان را وادار به اقدام علیه تحریک طالبان پاکستان و کنترل فعالیت های تروریستی فرامرزی کند تا به کشورهای منطقه و جامعه جهانی نشان دهد که در سرکوب فعالیت های تروریستی جدی است.
(آسیا تایمز / 22 نومبر 2022)
 

0 0 رای ها
امتیازدهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
قدیمی‌ترین
تازه‌ترین بیشترین رأی
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها
امان الله هوتکی تحلیلگر مسائل سیاسی: جبهه به‌اصطلاح مقاومت، صرفاً گروهی از قاچاقبران، آدم‌ربایان و مقام‌های فاسد پنجشیری است که در دوران جمهوری، اموال مردم را غارت می‌کردند. همین افراد طالبان را قوم‌گرا می‌خوانند، در حالی که تمام تشکیلات خودشان بر پایه تعصب قومی بنا شده است. این گروه تحت نام مقاومت، در واقع جاسوسان بیگانگان هستند.
آرین یون نماینده پیشین پارلمان: زلنسکی دقیقاً به سرنوشتی دچار شده است که ما شدیم. فرمانده اعلی قوای ما، رئیس‌جمهور غنی نیز به ما می‌گفت که هیچ شکی در نیت آمریکا نداشته باشید. پیشنهاد ما این بود که از دامن آمریکا رها شویم و مذاکرات واقعی با طالبان آغاز گردد، اما رئیس‌جمهور تأکید داشت که آمریکا از او حمایت می‌کند...
عبدالسلام ضعیف از بنیانگذاران امارت اسلامی: هر چیزی که می‌تواند باعث نابودی و شکست یک قوم یا جامعه بزرگ شود، اختلاف و نفاق است. پایه‌های وحدت همیشه مستحکم هستند و می‌توانند در برابر هر نوع فشار مقاومت کنند. دشمن همواره راه نفوذ به این چارچوب را در تفرقه جستجو می‌کند تا به هدف خود برسد.
به اوکراین گفتند عضو ناتو شود تا امنیتش را تضمین کنیم. اوکراین که درخواست عضویت داد و جنگ شد، شرق سرزمینش را به روسیه بخشیدند و معادنش را بالا کشیدند، رییس جمهورش را هم با خفت هر چه تمام، از کاخ سفید بیرون انداختند. این یکی از عجیب ترین فریب‌های تاریخ روابط بین‌الملل بود.
همان روزی که ناچار شد امضای خروج خفت‌بار خود از افغانستان را ثبت کند، پس از بیست سال اشغالی که با مقاومتی استوار و تسلیم‌ناپذیر روبه‌رو شد. توافق دوحه فقط یک سند نبود، بلکه گواهی بر شکست بزرگ‌ترین قدرت نظامی جهان در برابر اراده‌ی ملتی بود که سر خم نکرد.
تصویری از مزار شهید سیدحسن نصرالله
قبلی
بعدی
0
افکار شما را دوست داریم، لطفا نظر دهید.x